سرگذشت

دوست ندارم که این وبلاگ صرفاً سیاسی باشد ولی مگر می شود از خرداد و روزی مثل امروز نوشت و به رویدادهای اطراف بی توجه بود؟!

درست مثل این است که روز اول فروردین بخواهم مطلب بنویسم و بگویم معلوم نیست چه خبر شده که مردم این قدر شادی می کنند، مگر چه اتفاقی افتاده؟!

جنبش سبز ایرانیان امروز یک ساله شد. هر چند پیش از تولد نیز کودک آرامی نبود ولی همه خردمندان به آینده اش خوش بین هستند.

خیلی خوب چهارشنبه ۲۰ خرداد ۸۸ را به خاطر دارم که بعد از یک روز درس خواندن و امتحان دادن  و خستگی به دیدن خاتمی رفتم ولی ندیدمش! با این وجود تا پاسی از صبح در خیابان پرچم دار جنبشی بودم که چند روز بعد علاوه بر عرق، خون بسیاری از جوانان وطن در راهش ریخته شد.

آقای حجت الاسلام کودتاچی که یک شبه شدی آیت خدا خوب گوش کن

امروز تو بازنده ای مثل تمام این یک سال، شایدم نه! بدتر از قبل چون فکر نمی کردی یک سال زیر تمام مصیبت هایی که بر سرمان آوردی دوام بیاریم ولی آوردیم

ادامه مطلب …

سومین سال فعالیتم در بالاترین رو به پایان است اما اعتراف می کنم که بیشتر از یک تماشاچی که گاهی نظر یا لینکی ارسال می کرد بیشتر فعالیت نمی کردم و عملاً سیاهی لشگر محسوب می شوم!

فعالیت در بالاترین برای کسی که هنوز انرژی اش در حدی نیست که یک موضوع داغ ایجاد کند امروزه سخت شده و تلاش سنگینی را می طلبد که در خودم نمی بینم.

ادامه مطلب …

برای بار چندم سلام!

از دی ماه تا حالا می خوام مثل بچه خوب بنویسم ولی وردپرس آپدیت نمی شد و اذیت می کرد

امروز به سرم زد که به هر نحوی شد درستش کنم حتی به قیمت پاک کردن و از اول نصب کردن ولی اون قدر بد هم که فکر می کردم نشد و وردپرس و افزونه هاش مثل هولو نصب شدند.

اینجا قرا نیست دفتر خاطرات باشه و سعی می کنم روزنوشت هایم هم به نوعی در جهت خبر رسانی باشه.

راستی امروز فیل جیمیل هم تر شد! و درست همین روز جسته و گریخته با Thunderbird از کمپانی معظم Mozilla تونستم بهش دسترسی پیدا کنم و اتفاقاً پسورد سی پنل اینجا را داخل یکی از ایمیل ها پیدا کردم.

حالا می گند حرفت به دور از امنیت بود ولی الان خودم به زحمت به جیمیل دسترسی دارم

بعد از دو ماه و چند روز ننوشتن تصمیم گرفتم که بنویسم چون قرار نبود سرگذشت این چنین باشد!

تلاشم را می کنم در اولین فرصت ممکن با مطالب جدید سرگذشت را از سر بنویسم

اینو بهتون قول می دهم

امروز ۷ مهر ماه است و ۶۸ سال پیش در چنین روزی کسی به دنیا آمد که زمانی معمار بود و روزگاری دیگر نخست وزیر کشورش و امروز دوست مشترک ما است.

دوستانش کمکش کردن تا رئیس جمهورشان شود و واقعاً هم شد ولی این صندلی آنقدر کثیف بود که قبل از نشستن باید تمیز می شد!

ادامه مطلب …